ALBERGEN – Tijdens de zondag afgesloten Olympische Spelen in Parijs kwam in de hippische disciplines geen enkele Twentse deelnemer aan de start. Dat was wel de bedoeling en tegelijk bijna uitzonderlijk. Willem Greve was in de ogen van veel insiders zelfs een absolute kanshebber op eremetaal bij het springen.
Het noodlot beschikte zoals bekend echter anders. Greve’s toppaard Grandorado TN NOP kwam weliswaar zonder mankeren door de veterinaire keuring, maar bleek tijdens de ronde die als warming up gold niet fit genoeg om aan het karwei te beginnen. In overleg met bondscoach Jos Lansink besloot de Markeloër zijn plek af te staan aan Kim Emmen met Imagine. Het was niet alleen de grootste teleurstelling uit zijn leven, maar ook een enorm moedige beslissing.
De omzetting in het nationale team vormde voor Conny Viscaal een nieuw hoofdstuk van een uiterst turbulente periode, waarin de emoties van het ene uiterste naar het andere vlogen. Begin vorig jaar moest ze afscheid nemen van haar man René Viscaal, die na een kort ziekbed aan een ongeneeslijke ziekte overleed. En op 24 juli van dit jaar stierf haar moeder Dicky Emondt, bijna negentig jaar oud. Op haar sterfbed drong zij erop aan dat dochter Conny hoe dan ook de reis naar Parijs moest ondernemen. Ze is immers mede-eigenaresse van Imagine, waarvan toen nog niet duidelijk was hoe goed die zou presteren op de terreinen van het Paleis van Versailles.
“Het was best heftig toen mijn moeder dat zei”, blikt Conny Viscaal op wat ze achteraf betitelt als een ‘ongelooflijke reis’. Na het overlijden van haar man René besloot ze niet als enige eigenaresse van de elfjarige schimmelruin (v. Cassini Gold) verder te gaan. “Er was al heel veel vraag naar Imagine. Conor Drain heeft met hem het voorwerk geweldig gedaan. Begin oktober heb ik Eric Berkhof, een van René’s beste vrienden, om advies gevraagd wat ik moest doen. Hij vroeg of Kim er een keer op mocht om hem te proberen. Zij is heel nuchter en was er na een paar sprongetjes uit. Ze riep: ‘Dít is me een paard…’ Sindsdien zijn Eric, Joy en ik samen eigenaar van Imagine.”
‘Het liep zo anders’
“Op een maandagmorgen haalden ze de schimmel op en daarna ging het heel snel. Eric de ruiter, wij het paard. Een dag na de Grote Prijs van Rotterdam ging ik naar mijn zoon Dex in Amerika. Toen belde Kim dat ze als reserve mee mocht naar Parijs. Dochter Joy is met Kim naar Paleis Het Loo gegaan, waar de presentatie van het team was. Iets heel bijzonders. Ze stuurde er foto’s van, zó leuk. Maar ik had nog steeds niet het gevoel dat Kim zou gaan rijden in Parijs. Je hoopt dan dat ze in elk geval een rondje mag meedoen. Maar het liep zó anders…”
Ze vervolgt: “Willem Greve, Harrie Smolders en Eric van der Vleuten waren met hun paarden allemaal door de keuring gekomen. Maar na de warming up ronde vroeg Jos Lansink aan Kim of ze er klaar voor was om de volgende dag te starten, omdat Grandorado van Willem Greve niet helemaal in orde was. Een grotere teleurstelling kon Willem niet krijgen. Maar hij bleef continu bij de ploeg, echt petje af. Er dan toch nog zo voor het team kunnen zijn is super knap.”
Achterop gezeten
“Eerst verwacht je niks. Dan denk je: het zal toch niet waar zijn. René had er bij moeten zijn. Ik had een zakje met zijn as in mijn tas, was mega trots. Het was zo bizar om te zien hoe zo’n grietje zo knap rond reed. Zelfs bij de warming up kon ik het nog niet geloven. Tot ze van Jos Lansink hoorde dat ze de dag erop mocht rijden als ze er klaar voor was. Dan zie je haar gaan en denk je als je die hindernissen ziet: Moet ze daar overheen? En dan blijft ze drie rondjes achter elkaar nul. Het kan niet anders of René heeft bij haar achterop gezeten.”
“Het was voor het eerst dat Imagine zoveel rondjes over 1,60 meter reed. Dan loop je daar, krijgt ze de kans en rijdt ze twee nulrondes. Dit overkomt je, daar moet je alleen maar enorm van genieten. Ook in de finale sprong Imagine weer fenomenaal. Hij had alleen al zoveel kracht verbruikt en nog nooit zo extreem hoog gesprongen. En dan was het ook nog eens vreselijk warm. Hij was een beetje leeg gestreden op het laatst.”
“Wat ook erg leuk was: op de zondag toen bekend werd dat Imagine individueel zou lopen, kwam mijn zus Jet (Bonvanie, red) met familie naar Parijs. Ook Ben Steggink, de oude groom van de schimmel, kwam nog. Wij belden met hem of hij wat te doen had. Hij zei: ‘Genoeg’. Toen vroegen we: “Of heb je zin om nu in de auto te stappen en richting Parijs te komen? Zo gezegd, zo gedaan. Zondagavond stond ook hij op stoep in Parijs en kon hij het allemaal meemaken op een accreditatie van Eric. Zó bijzonder.”
Bij thuiskomst wordt Conny Viscaal verrast door een metersbrede banner op de toegangspoort met diverse foto’s van Kim Emmen, van haarzelf en rechts in een hoek van haar overleden man René. “Het werk van Jet”, weet ze. “Buren hebben de rest versierd. Heel veel mensen hebben enorm meegeleefd.”
Dikke pakkerd
Weer thuis van de Spelen is ze het dubbele gevoel en de emoties nog niet kwijt. De enorme deceptie voor Willem Greve raakt haar. “Ik had zo met hem te doen. Ik heb hem een dikke pakkerd gegeven, wist niet hoe ik anders moest reageren. Willem heeft ervoor gezorgd dat Conor Drain vorig jaar met Imagine mocht starten bij Jumping Amsterdam. Dat was een wens van René, die twee weken daarvoor is overleden. Een jaar later bracht Willem me op René’s sterfdag een grote bos bloemen. Dit jaar zijn we in mei nog samen naar het concours in Hermès in Frankrijk gereden. Willem is een groot sporter en een fantastische ruiter, dit had hij niet verdiend. Van de andere kant kon Kim daardoor de sterren van de hemel rijden. Dat voelt nog steeds heel dubbel allemaal. Zo bijzonder, heel onwerkelijk. Jouw paard dat je zelf ter wereld hebt gebracht zo rond zien springen. Alsof ik droomde en vanzelf wel een keer wakker zou worden. Het was een heel bijzondere reis.”
Vanaf tweede foto van boven naar beneden:
Conny Viscaal met dochter Joy.
Kim Emmen in actie bij de Olympische Spelen.
Met de ouders Monique en Rob van Kim Emmen.
Conny Viscaal (rechts) en Willem Greve (tweede van links) in spanning tijdens het optreden van Kim Emmen.
Familiekiekje op Olympisch niveau.
Foto's Jet Bonvanie en Stefano Grasso
